Mijn verhaal
Hi, ik ben Carmen!
De Aarde heeft voor mij altijd als een vreemde plek gevoeld. Mijn eigen lichaam voelde onveilig door trauma en ik kende een diepe eenzaamheid door mijn heimwee naar "thuis".
Door mijn grondingsangst ontwikkelde ik verschillende overlevingsmechanismen, waaronder dissociëren en “doorgaan met doorgaan” om de onderliggende pijn niet te hoeven voelen.
Ik vond mijn uitvlucht in de sportwereld en vroeg het maximale van mijn lichaam met bijna dagelijks training naast mijn baan, opleiding en sociale leven waardoor ik uitgeput raakte. Daarom werd ik door het Universum stilgezet en mocht ik vanuit vertraging opnieuw veiligheid in mijn eigen lichaam leren voelen.
Er kwam een steeds betere verbinding tussen mijn ziel en lichaam, waardoor ik meer in mijn kracht kwam te staan. Het was een lange zoektocht met veel donkerte, maar beetje bij beetje vielen er meer puzzelstukjes op hun plek en leerde ik mezelf beter begrijpen. Nu neem ik weer deel aan het leven in plaats van toe te kijken vanaf de zijlijn. En dat gun ik jou ook!
“Delen in mij wilden helemaal niet hier op Aarde zijn.”
Topsport heeft jarenlang centraal gestaan in mijn leven. Presteren leek een verslaving te worden: het kon altijd beter en door de erkenning van buitenaf nam mijn zelfvertrouwen toe. Ik legde mezelf altijd druk op. Pijn en emoties mochten er niet zijn, waardoor ik jarenlang over mijn eigen grenzen heen ging. Totdat mijn lichaam liet weten dat het zo niet langer kon doorgaan.
Ik werd zo’n vijf jaar lang stilgezet in het leven met long COVID. Mijn lichaam was op en ik werd geforceerd om verandering aan te brengen in mijn leven. Dit betekende het einde van mijn sportcarrière en het begin van een nieuwe leefstijl. Ik wist echter niet meer wie ik was zonder de identiteit van atleet, waardoor ik in een zwart gat viel. Ik kwam in aanraking met plantmedicijnen en reisde af naar de diepste delen van mijn ziel om antwoord te krijgen op al mijn vragen. In deze jaren kwam ik veel eenzaamheid en verdriet tegen. Ik herkende mezelf niet meer en besloot dat het anders moest.
Ik ging naar een therapeut, startte met energetische healing, volgde verschillende opleidingen en begon met mediteren, om de verbinding met mijn lichaam te herstellen.
Ook kwam ik in aanraking met Ecstatic Dance waar ik weer kennismaakte met het speelse kind in mij. Langzaam ontmoette ik mezelf weer. Er kwam een betere balans tussen mijn mannelijke en vrouwelijke energie. Presteren deed er steeds minder toe en het maakte plaats voor plezier en verbinding in mijn leven. Ik leerde steeds beter te vertrouwen op mijn intuïtie en liet me leiden door de synchroniciteiten om me heen. Daarnaast liet ik me inspireren door de mensen die mijn pad kruisten en kwam ik steeds meer in de flow van het leven. De wereld van healing en energiewerk voelde als thuiskomen. Ik kon mijn hoogsensitiviteit steeds beter begrijpen en inzetten.
Onveilige basis
Tijdens mijn reis kwam ik erachter dat ik mijn hele leven in overlevingsmodus stond. Mijn lichaam was een onveilige plek voor mijn ziel door onder andere geboorte- en ontwikkelingstrauma, waardoor het wegvluchtte. Dissociëren was één van mijn sterkste overlevingsmechanismen naast het “doorgaan met doorgaan” om de onderliggende pijn maar niet te hoeven voelen.
Mijn zenuwstelsel raakte ontregeld door de grote onveiligheid, waardoor er bij de geringste triggers alarmbellen afgingen en mijn ziel nog harder wegvluchtte. Het gevolg was dat ik chronisch vermoeid raakte, veel fysieke pijn ervoer en ook vijf jaar lang nauwelijks sliep. Het was een heel donkere tijd met veel depressieve gevoelens, verdriet en boosheid. Delen in mij wilden helemaal niet hier op Aarde zijn.
Ik ging de uitdaging aan en keek mijn eigen donkerte aan met trauma therapie. Ik leerde om te vertragen en om aanwezig te zijn in het hier en nu. Mijn ziel durfde steeds meer te zakken in mijn lichaam. Ook leerde ik om ‘nee’ te zeggen, te houden van mezelf precies zoals ik ben, en om mijn eigen beslissingen te nemen in het leven. Langzaam kwam ik weer thuis bij mezelf.
Mijn missie
Ik weet nu dat ik hier een taak te vervullen heb, namelijk: anderen helpen om thuis te komen op Aarde.
Wil jij goed gegrond en energiek door het leven gaan? Ik creëer een veilige bedding om samen te kijken welke trauma’s er onder jouw grondingsangst liggen en wat de verschillende delen in jou nodig hebben om zich veilig te voelen in het hier en nu. Door in zachtheid en op jouw tempo door de verschillende lagen heen te bewegen, zullen we de verbinding tussen jouw ziel en lichaam herstellen. Ik heet je welkom om samen de reis naar binnen te maken, om weer thuis te komen bij jezelf. Je bent het waard om je mooiste leven te gaan leven hier op Aarde!
